"Orkiestra Casanovas" zamyka sezon niezwykle udanym koncertem rodzinnym

Serce rośnie, gdy wypełnioną do ostatniego miejsca salę Teatru Miejskiego zalewa tak radosna energia młodych. Symfonia uśmiechów i to niesamowite skupienie naszych najmłodszych wykonawców i melomanów sprawiły, że niedzielny, południowy koncert w wykonaniu młodej stażem Orkiestry Casanova, był po prostu jedynym w swoim rodzaju. Spotkanie muzyczne przeobraziło się w popularny, wyjątkowo atrakcyjny koncert rodzinny, bo nieczęsto publiczność ma okazję na spotkania z muzyką, wykonywaną w sposób i w wersji pełnej spontanicznych niespodzianek.

A jaką muzyką uraczono tym razem zróżnicowaną wiekowo publiczność?

El maestro José Francisco Sánchez, dyrektor założonej przez siebie Orkiestry Casanova, przy współudziale kilku miejscowych grup artystycznych, zaproponował publiczności swoisty show, zapraszając do współudziału; Coro UAnima i Academia ArKhome - dyr.Taras Khomyak, Coro Rondo de la Escuela Coral Municipal - dyr Elena Calcino, Mery Dance Academy - dyr Mary Martinez, oraz Asociación Apanes Torrevieja i Masa Coral José Hodar - dyr Miguel Guerrero Serrano. Konferansjerkę prowadzili w sposób dowcipny Maestro J.F.Sánchez wspólnie z Miguelem Martinez.

We wspaniałą muzyczną atmosferę wprowadziła publiczność "Orkiestra Casanova" pod batutą Maestro Sáncheza, uroczyście rozpoczynając spotkanie Preludium do Opery "Carmen"- G.Bizeta. Prowadzący koncert, profesjonalnie przeprowadzali zebranych przez niezwykle zróżnicowany stylistycznie labirynt dźwięków. I tak kolejno usłyszeliśmy "Wiosnę" Vivaldiego z partią solową koncertmistrza Orkiestry, który zaimponował techniką oraz ekspresją i elegancją wykonawczą. Podobnie uznać możemy śpiew solisty barytona w melodiach "O Sole Mio" y "Por una cabeza". Najmłodszym przypadła do gustu melodia z filmu "Indiana Jones".

Urokliwą kompozycją popołudnia była z pewnością interpretacja "Symfonii zabawek". Muzycy Orkiestry z Maestro Sanchezem na podium przekazali prawdziwe piękno skrzącej się dowcipem i przejrzystością oraz efektami akustycznymi muzyki. Jednocześnie podziwiać mogliśmy talent młodych "instrumentalistów", wykonujących z niezwykłą precyzją i wdziękiem ptasie i inne odgłosy, używając jako instrumentarium popularne zabawki jarmarczne.

W kolejnym numerze miała okazję popisać się publiczność, bo kto nie zna "La Cucaracha"? Cała sala śpiewała z orkiestrą, akompaniując zespołowi baletowemu ośmiu dziewcząt.

Niespodzianką była prezentacja "Ronda" W.A. Mozarta w ciekawej wersji na wąż do podlewania ogrodu, lejek i ustnik od waltornii. Okazało się, że w ten sposób można zastąpić uszkodzony prawdziwy instrument.

Kolejnym numerem był "Taniec Węgierski nr 5" J. Brahmsa, w wersji dyrygowanej przez maestro J.F.Sancheza oraz jednocześnie przez piątkę dzieci. Z pewnością młodzi doszli do wniosku, że dyrygowanie to sprawa prosta i łatwa i kto wie czy w przyszłości nie wyrażą chęci "zastąpienia" maestro.

Świetnym utworem okazał się "Plink, Plank, Plunk", wykonanym przez orkiestrę "pizzicato" bez smyczka, a jedynie szarpiąc struny palcami a la guitarra.

W sposób szczególny zabłysnęły chóry wykonujące kolejno "Himno a la Alegría", "Kusimama", "Siyahamba", "Soy Espańol, i 'Torrevieja", udowadniając panującą w świecie muzycznym opinię, że najpiękniejszym instrumentem jest głos ludzki. W interpretacji chórów podziwiać mogliśmy wzorową intonację oraz świetny przekaz energii oraz radości śpiewania.

Reasumując, koncert niezwykle udany z aplauzem na stojaka i bisem. Należałoby organizatorom życzyć kolejnych tak udanych prób przekonywania młodych, że na pewno warto pokochać muzykę klasyczną, bo muzyka w sercu i uśmiech na twarzy to naprawdę jest coś.