Cudowny Koncert Noworoczny Orkiestry Symfonicznej z Torrevieja

Są takie koncerty, które potrafią skupić emocje, energię, myśli i dźwięki w jednym punkcie w sposób tak intensywny, że przez dłuższą chwilę wydaje się nam, że nic innego nie istnieje. Takim okazał się szesnasty z kolei Koncert Noworoczny, na który wielu miejscowych melomanów od dawna ostrzyło sobie apetyty. Tego wyjątkowego wieczoru Orkiestra Symfoniczna z Torrevieja pod dyrekcją gościnnie występującego, doświadczonego dyrygenta Leonardo Matrineza, świętując w Auditorio Internacional Nowy Rok & Trzech Króli, kolejny raz wykazała się znakomitą kondycją artystyczną i zaangażowaniem.

Wspaniałym wprowadzeniem w świąteczny nastrój, była interpretacja fragmentów baletu "Dziadek do Orzechów - P.Czajkowskiego (1840-1893). Już pierwszymi taktami "Uwertury", a następnie ognistym "Tańcem Ruskim" i romantycznym "Walcem Kwiatów", wykonawcy zauroczyli publiczność piękną muzyczną opowieścią w przestrzeni utkanej z niezwykłą starannością i precyzją. Prawdziwą klasę, maestro Martinez i orkiestra objawili w Uwerturze do operetki "Lekka Kawaleria" - Fr. von Suppé (1819-1895), utworze, który dzięki oryginalnej, niemal szlagierowej melodyce oraz żywiołowej rytmice, cieszy się zasłużoną popularnością, mimo że operetka jako taka uległa praktycznie zapomnieniu. Uwertura "Lekka Kawaleria" podobnie jak "Bachanalie" z opery "Samson i Dalila" - C.Saint-Saens (1835-1921), w wykonaniu orkiestry, stały się prawdziwymi klejnotami, a każdy z nich lśnił innym, uroczym blaskiem.

Świetnym podarunkiem - niespodzianką dyrekcji OST okazał się występ Carmen Muńoz, która swym pięknym, czystym i o dużej amplitudzie dynamicznej brzmiącym sopranem, zachwyciła publiczność, wykonując słynną arię "Casta Diva" z opery "Norma" V. Belliniego (1801-1835). Podczas wykonania muzyka płynęła tak naturalnie, jakby rodziła się na naszych oczach, jakby artyści improwizowali, choć w rzeczywistości byli wierni tekstowi muzycznemu. !!!Bravissimo !!!

Druga odsłona wieczoru należała wyłącznie do ponadczasowej muzyki Johanna Straussa II (1825 - 1899) i słusznie, bo przed niespełna trzema miesiącami obchodzona była dwusetna rocznica urodzin mistrza. Spośród ogromnej ilości opusów J. Straussa, maestro Martinez dokonał wyboru kilku utworów cieszących się wyjątkową popularnością. I tak Walce "Róże Południa" i "Odgłosy Wiosny", duża część publiczności, jak sądzę, potrafiłaby zanucić w formie "Karaoke" wespół z orkiestrą. Z estrady powiało świeżością. Skupienie podczas wykonywania utworów pozwoliło dyrygentowi wydobyć z nich prawdziwie piękne elementy, w rezultacie Walce zabrzmiały zwiewnie, chociaż zabrakło w nich nieco lekkości i tego wiosennego powiewu o subtelnym zapachu róży. Do sukcesu wykonawczego przyczyniła się niewątpliwie "Academia de Baile Mary", prezentując układ choreograficzny do tych utworów.

Finezję frazy, naturalność brzmienia i umiejętność balansowania dynamiką, jak również dużą dozę energii można było podziwiać podczas wykonania polki "Na Polowaniu", oraz drugiej polki "Eljen a Magyar" czyli "Wybierz Węgra". Te urocze miniatury dzięki właściwemu przekazaniu, przenikają do wyobraźni słuchacza w sposób bardziej subtelny niż dosłowny, a orkiestra i maestro Martinez jak zwykle pokazali swoją klasę, wykonując obie z niezwykłą energią i werwą, jednocześnie nie zatracając ich lekkiego charakteru.

Tradycją koncertów w stylu wiedeńskim stało się wykonywanie na zakończenie koncertu swoistego hymnu, który bezsprzecznie przyczynił się do rozsławienia kompozytora Johanna Straussa II w całym muzycznym świecie. Walc "Nad Pięknym Modrym Dunajem" słynie z wibrujących melodii i olśniewa słuchacza kaskadą nastrojów. To było fascynujące jak świetnie dysponowana Orkiestra reaguje na ruchy dyrygenta, stając się świadkiem tej ulotnej chwili, kiedy ekspresja, emocje i talent łączą się w przepiękną całość, zwieńczając Koncert Noworoczny, nagrodzony przez publiczność brawami. Owacyjnie przyjęta OST i maestro Leonardo Martinez podziękowali publiczności kolejną niespodzianką, umożliwiając spotkanie z dobrze znaną i niezawodną piosenkarką Laurą Espańa, która wykonała jako bis pełną ekspresji piosenkę - kolędę "Lo Bueno de Ti" . Potem już tylko słynny "Radetzki Marsz" z aktywnym uczestnictwem publiczności, definitywnie zakończył Noworoczne muzyczne świętowanie.

Największym komplementem, jaki można wystawić wykonawcom jest to, że naprawdę czuło się, co artyści chcieli muzycznie opowiedzieć i że znakomicie interpretowana muzyka potrafiła stworzyć wspólnotę bez słów. Tego wieczoru muzyka była jak zwykle najważniejsza i moim życzeniem w Nowym Roku - niech będzie ,,,,,, żeby tak było zawsze !